Að brenna eða gefa?

Rétt í þessu ákvað ég að gefa helminginn af flugeldasjóði mínum til hjálparstarfs á flóðöldusvæðinu. Þetta er ákaflega einföld aðgerð. Hringja í 907 2020 eins oft og þú hefur ráð á. Ekki bíða með það, ekki hugsa um það. Gerðu það bara. Þó að það sé frábærlega gaman að sjá himininn okkar loga af glitrandi eldi og púðri, þá held ég að tilfinningin að hafa tekið þátt í mestu mannúðaraðgerð í sögu mannkyns eigi eftir að skilja meira eftir sig. Það að brenna peningum eins og við gjarnan gerum á þennan myndræna máta um áramót er ekkert syndsamlegt eða slæmt, en það er bara miklu betra að gera eitthvað uppbyggilegt við þennan pening. Við erum búin að sitja við kræsingar og gjafagleði, gefum gjöf núna sem svo sannarlega er þörf á, til fólks sem á ekkert. Og ef að það er erfið tilhugsun að gefa allan flugeldasjóðinn þá er hægt að gefa nákvæmlega helminginn eins og ég gerði.

Ekki gleyma að hugsa til þeirra sem vita ekki um afdrif ættingja sinna, ef að þið þekkið einhverja í þeirri stöðu, hringið, hittið, farið til þeirra núna.

Jól dag hvern!

Fyrir þessi jól gerði ég ýmislegt sem mér líður vel að hafa gert og gáfu jólastemmningunni aukið gildi. Ég eyddi töluvert miklum tíma í að sinna friðarmálum, hannaði og útbjó allskonar hluti til að bæði vekja fólk til umhugsunar um ástandið í Írak og okkar þátt í því, svo og eyddi ég tíma í að gera eitthvað sem flokkast undir það að auka von hjá öðru fólki. Það var reyndar ekki endilega eitthvað sem ég gerði meðvitað en fjölmargir tölvupóstar um hve birtukveðja mín þessi jól og önnur minna fólk á tilfinningu vonar og birtu hjá viðkomandi er afar skemmtilegt að fá að vita af. Ég er eiginlega bergnumin af internetinu. Það er í mínum huga " manifestation of the collective consciousness " afsakið enskuna þarna en ég get ekki alveg fundið rétta þýðingu á þessu hugtaki í andartakinu. Ég veit ekki hvort að aðrir taki eftir því en mér finnst sem hugmyndir verði að veruleika miklu hraðar en fyrir daga netsins. Það sem ég ætlaði reyndar að segja að við ættum að gefa okkur tíma til að upplifa jólin inni í okkur dag hvern. Ekki spara allar þessar fallegu og einlægu tilfinningar og nota þær bara einu sinni á ári. Ekki ganga með kyndla friðar og umburðarlyndis aðeins einu sinni á ári. Nei við ættum að haga lífi okkar þannig dag hvern að hann gæti verið okkar síðasti. Við ættum að nota sparifötin á virkum dögum og mávastellið þegar okkur langar til. Gefa börnunum okkar tíma til að vera með þeim og læra að gera ekkert, lesa góða bók og kúra í húsamaga með mjúk ljós og ljúfa tóna. Heita þess að gera eitthvað í þágu friðar, betri heims, góðs málefnis. Málefnin eru endalaus sem hægt er að styrkja með tíma eða peningum. Ég ætla að minnsta kosti að halda áfram að gera mitt besta til þess að gera heiminn betri, þó ekki það sé nema til þess að láta mér líða betur:)

Gleðilega birtumessu

Ég er svo lánsöm að hafa verið yfirfærð í teiknimyndafígúru.
Hér er birtuhátíðarkveðjan frá mér í ár.




Höndin sem skapar

Bönnum allt!

Kæru landsmenn sem allt vilja banna. Af hverju ekki að banna áfengi, prósak, kaffi, sykur og ruslfæði?

Það er alveg jafnmargir sem stofna lífi sínu í hættu af óhollu mataræði og þeir sem reykja. Skaðsemi reykinga er ekki nálægt því eins mikill félagslegur skaði og áfengisneysla er. Þeir sem eru áfengissjúkir stofna ekki aðeins sinni heilsu í voða, heldur allri fjölskyldu sinni. Ég reyndar skil ekki hræsnina í kringum þetta allt saman. Ég vil gjarnan sjá sama fasismann í kringum áfengi og tóbak. Af hverju ekki að merkja áfengi að sama skapi og tóbak, sýna lifrarskemmdir og limlest fólk. Andlega krypplinga og nauðganir utan á áfengisvörum. Nei í staðinn er auglýst hvað sé nú flott að drekka með jólamatnum og hvar hægt er að nálgast eitrið. Banna og banna og banna, hvað í fjandanum er að ykkur? Annað hvort má allt eða ekkert. Þeir sem að reykja eru yfirleitt mun umburðarlyndari en þeir sem stunda aðra öfga. Þó sannað sé að það sé hreinlega óholt að borða rautt kjöt þá er það ekki bannað og stöðum eins og McDonalds lokað. Eða Kók, vá vitið þið að það tekur aðeins tvo daga fyrir stórt kjötstykki að leysast upp í kóki. Ég sá líka einu sinni barnatönn verða svarta á einni nóttu í kókbaði. Af hverju ekki að banna það að bera kók ofan í börn? Ef að þið viljið banna allt þá vinsamlegast skoðið sjálf ykkar eigin neysluvenjur.

Sjálf hatandi gyðingar

Stundum þá skil ég ekki alveg íslensk stjórnvöld. Vissulega er það ánægjuefni að Bobby fái dvalarleyfi hér og má segja að stjórnvöld hafi loks gert eitthvað af viti. En mér finnst eiginlega einhver maðkur í mysunni þó ég geti ekki alveg gert mér grein fyrir eðli hans. Annars þá eiga Bobby Fischer, Elías Davíðsson og Woody Allen það sameiginlegt að vera allir á hinum stórskemmtilega lista yfir, "Self Hating Jews." Líka þekktur sem S.H.I.T listinn. Virkilega þess virði að kíkja, ef að ykkur finnst Bobby öfgakenndur þá eru þessir sjálfs elskandi gyðingar ekkert betri.

Rabbi Michael Lerner er þeirra uppáhalds skotmark, en hann er einmitt með frábæra grein í einna af safnbókunum sem ég gaf út 2002 og heitir The World Healing Book.

Þegar ég sagði Elíasi frá veru hans á þessum lista, þá varð hann bara nokkuð ánægður og sagði það að vera á þessum lista jafnaðist á við grammy verðlaunin eða eitthvað í þá veru.

Tollgjöld á póstsendingum

Það er ekki nóg með að maður sé blóðmjólkaður ef maður neyðist til að kaupa eitthvað að utan en þá er ekki aðeins rukkað fyrir það sem varan kostar, heldur líka póstburðargjöld. Ég átti bágt með að trúa þessu og hélt þetta vera mistök, hringdi í tollinn og spurði hvort að þetta gæti verið rétt, "já, það er líka lagður tollur á póstgjöldin" sagði stúlkan, ég spurði "af hverju?" hún sagði, "það er bara svona." Ég spurði er einhversstaðar hægt að fá nánari upplýsingar um þetta. "Já á vefnum, tollur.is" sagði hún, "ég er þar núna og hvert fer ég svo" sagði ég, hún sagði "ég skal athuga það fyrir þig," og kom svo aldrei aftur í símann.

Ég held að Ísland hljóti að eiga heimsmet í því að margskatta hluti, varan sem ég keypti var hugbúnaður, ég borgaði 3.300 fyrir hana með póstsendingarkostnaði, og þurfti að borga 1.581 í toll.

Þetta er nú alger klikkun..........

Jón frá Pálmholti

Vinur minn Jón frá Pálmholti lést í fyrradag. Hann var ein af þessum sérdeilis sérstöku kynjakvistum sem ég hef verið svo lánsöm að kynnast í lífinu. Ég kynntist honum fyrst á opnun útvarp Rót fyrir margt löngu. Hef séð hann vaxa sem skáld með ári hverju. Hann hefur helgað lífi sínu hugsjónum og þrautlausri vinnu fyrir okkur hin sem svo oft sitjum í sinnuleysi og bíðum þess að fólk eins og hann geri hlutina fyrir okkur. Ég ætla nú ekki að vera með einhverjar æviminningar um hann hér en langaði bara að votta honum virðingu mína á einhvern máta. Hann var algerlega vanmetinn sem ljóðskáld og ef að þú vilt finna þér róttækni ljóð til að kveikja neistann innra með þér til aðgerða þá leitaðu uppi nýjustu bókina hans. Hér er eitt ljóð sem ég valdi af handahófi úr henni en hún heitir Söngur í mannhafinu og kom út á haustdögum.

7. Lokasöngur

Við sem stöndum utan hringiðunnar.
Hvert væri líf okkar hefðum við fæðst sem minkar
eða refir og alin í búri vegna feldsins?

Við erum lánsöm að hafa fæðst sem menn.
(Ef okkur verður ekki breytt í minka eða refi).

Við sem stöndum utan hringiðunnar.
Hvert væri lífið í heiminum án okkar?
Fyrir aðra troðum við nýjar slóðir og vekjum
hugmyndir þeirra af dvala hins fánýta.

Nú er mönnunum kennt að brosa með rassinum.

Við sem stöndum utan hringiðunnar
viljum benda ykkur á andlitið. Á gildi andlitsins
augnanna og tungunnar og á sköpun hugans.

Vélar eru þægilegar en þær skapa ekki.
(Mætti ég vera blóm með regnhlíð úr stráum.)

Við sem stöndum til hliðar. Temjum
hina órólegu krafta og leiðbeinum þeim
sem hafa ekkert vit á lífinu.

Æðruleysi

Ég fékk óvænt verkefni sem ég þarf að klára í dag. Frábær ljóðabók eftir Elísabetu Jökuls sem ég er að hamast við að brjóta um og gera fallega bókakápu fyrir. Hún segir sjálf frá á tilvonandi baksíðu " Þegar höfundur fór til Sýrlands í haust var hún beðin um að yrkja friðarljóð. Þannig kviknaði fyrsta ljóðið. Frá ljóðum um stríð og frið, flóttamannabúðir og fjöldamorð spunnust ljóð um stríðið í hjartanu." Ekki láta þessi merkilegu ljóð fram hjá ykkur fara.

Ég er náttúrlega meðvituð um að flestum finnst ljóð of hátíðleg og formleg, en það fólk á bara eftir að lesa alþýðuljóð og skilja að ljóð eru í raun og veru alltaf til staðar allt í kringum okkur. Tildæmis falin inn í tónlist, eða réttara sagt þá geta góð ljóð átt það til að springa út í takt við tónlistina og rata þangað sem þau eiga að rata.

Það var skondið að standa úti í gær með skiltin góðu. Við vorum 4 stykki sem stóðum við útganginn að Hótel Borg en þar höfðust við starfsmenn alþingis í hádegismat. Það var bandbrjálað veður og skiltin stundum við það að láta mann sigla um loftin grá í Mary Poppins stíl. Við mynduðum heiðursvörð með skiltunum og þingarar komust ekki hjá því að labba í gegnum heiðursvörð okkar. Þeir sem voru alveg bandbrálaðir út í okkur um daginn höfðu greinilega verið teknir inn á teppi og beðnir um að halda stillingu sína. Sumir sögðu góðan dag og aðrir byrjuðu að blístra taugaveiklaða tóna á meðan þeir gengu fram hjá okkur.

Þrátt fyrir yfirstandandi jól þá er ég merkilega æðrulaus og tek eiginlega ekkert eftir því að við séum að stefna í væntingatíma, er aðallega að telja hve marga daga ég hef verið hætt að reykja. Er sko á 15 degi og í þetta sinn þá nenni ég ekki að segja neinum af mínum nánustu frá því. Kannski eftir mánuð, kannski alls ekki.

Niðurtalning til stríðs

ort stuttu fyrir upphaf stríðsins í Írak
Þetta ljóð er tileinkað öllum börnunum sem hafa verið myrt í Írak,
í þágu þessa glórulausa stríðs.


draumar mínir eru nú fylltir
líkömum dauðra barna
sem munu hrannast upp fyrir botni miðjarðarhafs
ég sé bros þeirra
framtíð þeirra
sem hefði getað orðið
ég sé brostin hjörtu mæðra og feðra þeirra
og ég græt meðan ég sef


meðan ég vaki
sé ég fyrirsagnir


niðurtalning til Íraks


hver á fjölmiðlana
hver á flugskeytin
hver vill drepa fleiri börn
fyrir olíu
fyrir græðgi
fyrir land
fyrir hina útvöldu
hverjir eru hinir útvöldu


eru þeir ég
eru þeir þú


hvernig get ég tilheyrt mannkyni
sem fagnar stríði
eins og það sé nýjasta stjörnustríðsmyndin
veruleika firrt
þau senda jafnvel börnin sín í stríð
í nafni frelsis
sem þau hafa aldrei þekkt
en telja sig þurfa að vernda

hvernig get ég lifað með sjálfri mér
vitandi að ég stóð aðeins hjá
og gerði ekkert
sekur er sá sem ekkert gerir
samþykkir öll voðaverkin
með þögn sinni


og heimurinn fellur í hyldýpi myrkurs
dýpra með degi hverjum


hvar eru hetjurnar


þorum við að fórna einhverju fyrir
þjáningarbræður og systur okkar
þorum við
að vera hetjur
og ekki bara sitja hjá
á meðan byssukúlum og flugskeytum
rigna yfir börnin í Palestínu
á meðan börnin í Afganistan
deyja eins og flugur enn einn veturinn
á meðan börnin í Írak bíða
með ótta í hjörtum
um hvað gerist næst


getum við virkilega sofið
án þess að sjá lík þeirra
hrannast upp í draumum okkar
augun, brosin
sem munu
verða ei meir
þorum við
að vera hetjur
að vera hugrökk


eða munum við horfa
í sinnuleysi á heim
okkar verða krossfestan í helgreipar óttans

Piparkökur

Þegar maður flytur hringinn í kringum hnöttinn oftar en einu sinni þá lærir maður að sanka ekki að sér óþarfa dóti og henda öllu sem heitir drasl. Og því fór svo að í einhverju tiltektarkasti fyrir flutninga að ég henti öllum mínum piparkökumótum. Þetta uppgötvaðist þegar ég var byrjuð að fletja deigið og ég nennti alls ekki út í búð. Datt þá í hug að nota leirmót yngri sonarins og viti menn það svínvirkaði. Því eru okkar piparkökur í ár afar Suðurheimskautslegar. Mörgæsir og skjaldbökur. En vegna þess að við vorum að vesenast með leirmót, þá ákváðum við að ganga alla leið og gerðum spaghettí kökur og ýmis afbrigði með leirdótinu. Ég held svei mér þá að það hafi bara aldrei verið eins gaman að gera piparkökur. Mæli með þessu.

Annars þá er það viðtekin venja að spyrja sig hvort að maður ætli að taka þátt í þessari svokölluðu jólageðveiki. Þar sem boginn er einatt strengdur of hátt og allir eru að farast úr einhverju alræmdu of mikilla væntinga stressi. Og svarið er alltaf eins: Nei takk. Skil ekki af hverju fólk þarf alltaf að gera sömu mistökin aftur og aftur. EIns og tildæmis að kjósa þessa ríkisstjórn aftur og aftur, þá missir það alla heilbrigða skynsemi í kringum jólin.

Ég skil heldur ekki fólk sem að tuðar og tuðar en gerir svo ekkert til að breyta því sem það tuðar um. Ég er svo innilega sammála þeim sem segja að Íslendingar séu ekki þjóð heldur samfélag fullt af einstaklingshyggjufólki og hvergi hefur verið eins erfitt að mótívera fólk til að standa á sameiginlegum rétti sínum og hér. Kannski höfum við það of gott!!!! Þetta er líka hamingjusamasta þjóð í heimi og hvergi annarsstaðar er étið eins mikið af gleðipillum og hér. Hve djúp þessi hamingja ristir!!

Hvítárvallarbaróninn og jólafrí alþingis

Ég komst ekki í mína daglegu mótmælastöðu fyrir framan alþingi í gær og satt best að segja þá saknaði ég þess. Eyddi reyndar töluverðum tíma í að undirbúa gerð flash stuttmyndar sem við erum að spá í að færa stjórnarliðum í jólagjöf. Mér finnst reyndar ferlega furðulegt að elskulegt alþingi fari í jólafrí á undan öllum landsmönnum. Þ.e.a.s. næsta föstudag og svo koma þeir ekkert í vinnu fyrr en 20. janúar. Það er alltaf verið að tala um að nútímavæða Ísland en samt eru öll frí alþingismanna miðuð við hestasamgöngur og sauðburð.

Sá annars skemmtilega heimildarmynd á sunnudagskvöld um Hvítárvallarbaróninn. Hafi sérstakan áhuga á honum vegna þess að bróðir minn kær er hótelstjóri við Barónsstíg og hluti af þessu hóteli er tengt gömlu mjólkurstöðinni Barónsins.
Saga Barónsins sannar að einstaklingar geta haft gríðarleg áhrif á framvindu samfélagsins. Þeir sem ekki trúa því að þeirra rödd hafi eitthvað að segja, ættu endilega að horfa á þessa heimildarmynd. Annars þá var hún einnig vel gerð og greinilegt að ég verð að lesa bókina um manninn.

Óveður og útistaða

Ég veit ekki hvort að ég sé að missa vitið með því að dröslast niður á Austurvöll dag hvern. Standa svo þar í heilan klukkutíma með ögurskilti. Ég er nefnilega hrikaleg kuldaskræfa, og varð næstum úti í gær. Þarna stóðum við samt með bakið í vindinn, eins og hross. Og þó að veðrið sé frekar óhugnalegt eins og er til að standa úti þá skal ég samt fara, þó að mig langi miklu mun frekar að skríða aftur undir mjúka sæng.

Það sem fékk mig til þess að hefja mótmæli að nýju voru myndirnar frá Fallujah, ég fór á netið og fann myndir frá þessari helgu borg áður en henni var rústað. Ég sá brosmild börn og hrein torg og stræti. Myndirnar frá Fallujah er eitthvað sem allir ættu að horfa á þó að það sé erfitt. Þær eru ekki bara enn ein staðfestingin á því hve viðbjóðslegt stríð er, ef að þær kveikja ekki brýna þörf hjá þér til aðgerða gegn þeirri sorglegu staðreynd að við erum beinir þátttakendur í þessum stríðsglæpum, þá hefur þú ekki horft nógu lengi og vel á myndirnar.

Ég var einna stoltust af þeirri staðreynd að Ísland var friðarþjóð. Ég veit ekki hvort fólk geri sér almennt grein fyrir því hve miklar skemmdir í þjóðarsál og ímynd það er að vera með ófriðarher í Afghanistan eða í bandalagi hinna viljugu (gráðugu).
Hvernig stendur á því að þjóð mín gerir ekkert? Lætur bara allt yfir sig ganga, tuðar í nokkra daga og kýs svo aftur sama hyskið yfir sig.

Að borða hrútspunga

Ég er stundum að velta því fyrir mér af hverju fólki er aldrei boðið upp á að borða hrútstippi, ætli þau séu ekki lostæti eins og hrútspungar. Það gæti verið sniðugt að hafa þetta í gæsapartíum. Já og af hverju borða menn ekki kindasköp??? Eða jafnvel lambafóstur. Mig minnir að einhverjir borði kúabrjóst en er kannski að rugla því við broddinn. Já þessi sérdeilis holla fyrsta mjólk sem annars greyið kálfurinn hefði átt að fá ef hann hefði ekki verið rifinn af sínu móður brjósti, skepnubrjósti, what ever til að við gætum notið broddsins, kálfurinn brennimerktur dauðanum og þarf varla á sinni næringu að halda.

Ég varð annars alveg nett brjáluð um daginn þegar ég fattaði að mér hafði verið byrlaðir kálfa og svínamagar í formi ostahleypis sem meðal annars er að finna í öllum brauðosti og fetaosti. Þannig að þrátt fyrir að hafa haldið að ég væri grænmetisæta í 18 ár, þá var ég það allsekki. Mjög ömurlegt, skil ekki af hverju hlutirnir geti bara ekki heitið sínum nöfnum. Ég vissi tildæmis ekki að gelatín væri svínabeinum og innyflum þeirra, fyrr en nýverið. Gelatín er í alveg ótrúlega mörgu sælgæti og eftirréttum.... og ég sem elskaði hlaup...

Flash Mob - András, aka Leifturfundur

Flest okkar sem mótmæla þessu rugli í ráðamönnum gerum okkur alveg ljóst að það að standa við alþingi með skilti, eins og stríð er engin lausn og ekkert blóð fyrir olíu mun alveg örugglega ekki skila neinum sýnilegum árangri. Það sem mun skila árangri er að sem flest okkar sem er alvarlega misboðið af einvalsstefnu ráðherravaldsins, séum sýnileg, hávær, óþolandi, þessa daga fram að jólafríi ráðherranna sem hefst 10. des.

Flash Mob konseptið er alger snilld og sú aðferð mun verða notuð til mótmæla hjá okkur sem köllum okkur fólkið. Ég mæli með því að sem flestir sem rekast inn á þetta blog skrái sig á póstlista hjá fólkið.net, sjá link hérna til hliðar á síðunni.

Ef að þú ert búinn að fá nóg af einhverju, þá er ekkert vit í því að sitja og tuða, eina meðalið við óánægju er að gera eitthvað í því. Það er eiginlega alveg frábært að hitta annað fólk sem situr ekki með hendur í skauti í eilífðar nöldri kverúlfsins. Það er líka mjög notalegt að fá bros frá fólkinu sem labbar fram hjá okkur í mótmælastöðunni fyrir framan alþingi. Bros og hlý orð. En það er ekki nóg. Ef við öll gerðum eitthvað þá væri ekki hægt að hundsa okkur eins og hvern annan fuglaskít á samviskuna. Ég er sannfærð um að einstaklingar geti breytt heiminum, sér í lagi ef að þeir eru færir um að hefja byltingu í sínu eigin hjarta, veruleika.

Er Guðni Ágústsson Þjóðarsómi Íslands?

Guðni er svolítið spes, ég var að velta því fyrir mér í gær, hvernig hann fór eiginlega að því að komast á þing.
Hann minnir mig á einhverskonar miðalda trúð, eða þorpsfífl. Hann minnir mig mjög mikið á Ástþór nokkurn, eina sem honum vantar er jólasveinahúfa. Eins og tildæmis svona:

Þingið þarf á fífli að halda eftir að Árni Johnsen nokkur gekk aðeins of langt í gríninu!!!!
Kannski heldur Guðni að honum sé endalaust fyrirgefið fyrir það eitt að vera svona krúttslega sveitó. Hann hefur gefið okkur þjóðarfjall, sem ég reyndar man ekki hvað er og þjóðarblóm. Ekki blundar þó neitt skáld í hans kalda hjarta. Þó fagurgali oft renni frá hans fölsku vörum. Nei í gær sá ég hans rétta andlit, þegar hann afmyndaður í framan öskraði á okkur. Hann sagði líka þá "ég er ekki vondur strákur." OOOPPPPSS kannski tími til að rassskella svona óþekka stráka.....

Er það kannski ekki dónalegt að réttlæta fyrir sjálfum sér að vera viðriðin fjöldamorð á saklausum borgurum?
Ég ætla að búa mér til skilti þar sem stendur "ég er afturhaldskommatittur"
Mér finnst að þessir menn, sem að stjórna landinu, ættu að biðja Írösku þjóðina afsökunar, segja sig úr bandalagi hinna staðföstu og læra að vera í einhverjum tengslum við veruleikann.

Aðeins hérna á persónulegu nótunum, þá hefur mér hinum alræmda nikótínista að vera hætt að reykja í viku og ég hef enn ekki slitið hausinn af neinum, né verið í fúllyndi. Kannski vegna þess að ég er úti að labba meira og minna allan daginn.